Strona główna PUBLICYSTYKA Żołnierze Wyklęci- pamięć trwa wiecznie

Żołnierze Wyklęci- pamięć trwa wiecznie

36
0

1 marca – data, która większości kojarzy się jednoznacznie – Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych.


W całym kraju organizowane są setki pochodów zbierające kilkaset osób, turnieje piłkarskie, w których udział biorą osoby w każdym przedziale wiekowym, liczne biegi, konkursy, natomiast stadionowe oprawy przepełnione są motywami patriotycznymi, które oddają pamięć polskiemu podziemiu niepodległościowemu. Można by śmiało rzec, że „pamiętamy”, a Wyklęci odzyskali należytą im godność. Sztafeta pokoleniowa trwa. Oni pamiętali o nas, my pamiętamy o nich – drogi Czytelniku, musimy postawić sobie pytanie czy aby na pewno?
Świadectwem swojego codziennego życia jesteśmy odpowiedzialni za wykreowanie obrazu, który warto naśladować. My, czerpiemy wzorce z Nich [Żołnierze Wyklęci], a przyszłe pokolenia? Zastanówmy się. Tutaj spada na nas międzypokoleniowa odpowiedzialność przekazania moralności i myśli. Mając na względzie, iż Naród to nie tylko obecna generacja, ale i te które były i będą. Ogrom trudu został włożony przez wszystkich naszych przodków poczynając od poświęcenia intelektualnego dorzucając od siebie pierwiastek w świecie nauki i sztuki, kończąc na wkładzie fizycznym, poświęceniu życia w imię wyższych wartości, jaką jest wspomniany przeze mnie Naród. Polskie państwo podziemne to nie tylko, jakby dla wielu mogło się wydawać, sens historyczny i militarny. Ich heroizm nie byłby możliwy bez poświęcenia nabytego przez wysoką moralność, ideę i myśl, która Nimi kierowała. To właśnie jest najcenniejszy spadek, który otrzymaliśmy.
Nauczmy się pamiętać. Pamiętać w sposób ciągły. Nie będąc tylko szarym uczestnikiem różnych inicjatyw. Niech staną się iskrą rozpalająca płomień do codziennej samodyscypliny i wysiłku na każdym polu. Zwalczajmy kłamstwa i uczmy innych przez swe obycie i oczytanie. Przyjmujmy co wielkie i szlachetne, odrzucajmy co płytkie i nikczemne. Wyklęci byli pokoleniem wielkim. Przez wzgląd na ich wysiłek i pamięć, o której często mówimy, czyż my możemy być pokoleniem, które nic po sobie nie zostawi?
M.Lewicki