Nie żyje ostatni z żyjących Żołnierzy Wyklętych z ziemi mieleckiej- kpt. Jerzy Dębicki. Miał 91 lat.

Jerzy Dębicki urodził się 27 grudnia 1929 r. w Mielcu. Należał do szkolnej drużyny zuchowej ZHP. W czasie okupacji hitlerowskiej uczył się w szkole powszechnej i na tajnych kompletach z zakresu przedmiotów zabronionych, a następnie I i II klasy gimnazjalnej. W 1948 r. ukończył Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu. W latach 1948-1951 studiował na Wydziale Komunikacji (Oddział Pojazdów Mechanicznych i Ciągników) Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie.

W okresie nauki  należał do harcerstwa. Od VIII 1940 r. do stycznia 1945 r. był harcerzem Szarych Szeregów AK – Drużyny im. J. Wiśniowieckiego, a od stycznia 1945 r. do listopada 1951 r. – Tajnej Niepodległościowej Drużyny Harcerskiej  im. J. Wiśniowieckiego, występującej też pod nazwą WiS (Wolność i Sprawiedliwość).



W listopadzie 1951 r. został aresztowany i 27 marca 1952 r. skazany przez WSR na 12 lat więzienia za przynależność i działalność w tajnych organizacjach niepodległościowych „Stalowi Polacy”, „Wolność i Sprawiedliwość” i „Zastęp Rysiów”.

Od maja 1953 r. do maja 1956 r. pracował w więziennym Przedsiębiorstwie Remontu Samochodów w Sztumie, a od czerwca 1956 r. do grudnia 1956 r., jako więzień, w Biurze Projektów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Nr 1 w Warszawie. W okresie „odwilży” w grudniu 1956 r. został uwolniony. W okresie PRL inwigilowany przez SB z powodu utrzymywania kontaktów z byłymi członkami organizacji „Stalowi Polacy”. Scharakteryzowany przez organy służby bezpieczeństwa jako „…element podatny do podjęcia wrogiej działalności”.

W 1957 r. ukończył studia wyższe na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej i otrzymał tytuł inżyniera. Od IV 1957 r. do grudnia 1982 r. pracował w WSK i OBR SK Mielec w służbach konstrukcyjno-badawczych, m.in. na stanowiskach: kierownika sekcji konstruktorskiej nadwozia samochodu „Mikrus”, kierownika sekcji konstruktorskiej i konstruktora prowadzącego samochodów chłodni, kierownika sekcji konstruktorskiej i konstruktora prowadzącego telewizyjnych wozów transmisyjnych oraz kierownika sekcji badań i konstrukcji rozwojowych silników wysokoprężnych.

Ponadto w latach 1960-1969 był wykładowcą Ośrodka Szkolenia Kierowców LOK w Mielcu oraz w latach 1961-1963 nauczycielem przedmiotów zawodowych w Technikum Mechanicznym Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego w Mielcu. Od 1 stycznia 1983 r. przebywał na emeryturze.

Po 1989 r. prowadził przedsiębiorstwo rodzinne „Księgarnia Dębickich” SC przechodzące z pokolenia na pokolenie i wspierał małżeństwo Danutę i Pawła Dębickich. Awansowany na stopień kapitana Wojska Polskiego. Pełnił funkcję prezesa Koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Mielcu. Odznaczony m.in. Krzyżem z Mieczami Orderu Krzyża Niepodległości oraz Krzyżem Oficerskim OOP.

 

źr. IPN Rzeszów