Adam Mirecki to tragiczna postać polskiego państwa podziemnego. Podczas wojny wielokrotnie aresztowany. W okresie stalinowskim zamordowany. Jego szczątki zostały zidentyfikowane w 2018 roku, a we wrześniu 2019 uroczyście pochowano. Czy znasz historię żołnierza wyklętego z Rzeszowszczyzny?

Adam Mirecki urodził się w wybitnej rodzinie, której losy opisał dr hab. Krzysztof Kaczmarski- naczelnik oddziału Biura Badań Historycznych w rzeszowskim IPN.  Były żołnierz kampanii wrześniowej, kapitan Narodowej Organizacji Wojskowej i Armii Krajowej. W trakcie wojny wielokrotnie udawało mu się uwolnić z aresztu niemieckiego. Po wojnie powrócił do kraju po czym został aresztowany przez bezpiekę, skazany i zamordowany w 1952 roku na Mokotowie za kontakty z Rządem Polski na Uchodźstwie. Ciało wrzucono do bezimiennego dołu na „Łączce” na warszawskich Powązkach .Szczątki Adama Mireckiego zostały odnalezione w 2017 r. w trakcie prac ekshumacyjnych prowadzonych przez IPN w Kwaterze „Ł” Cmentarza Wojskowego. 4 października 2018 roku prezydent RP Andrzej Duda wręczył notę identyfikacyjną siostrze zamordowanego- major Marii Mireckiej-Loryś. Urodzona 7 II 1916 roku jest jedyną żyjącym dowódcą formacji wojskowej okresu wojny.

Odbierając notę wyraźnie wzruszona weteranka opowiadała:

Czy spodziewałam się, że go odnajdą? Nie bardzo. Minęło tyle lat.

We wrześniu 2019 roku odbył się pogrzeb odnalezionych na Łączce bohaterów podziemia antykomunistycznego.

Pani Maria pożegnała brata

Mamy łzy w oczach! 💔Pani Maria Mirecka-Loryś ps. "Marta" (103 lata), Żołnierz Niezłomny, czekała na ten dzień ponad pół wieku.Wczoraj pożegnała swojego brata Adama Mireckiego, zamordowanego przez komunistów w 1952 roku. Mieli być zapomniani, ale zwyciężyła pamięć… Wielka chwila dla Polski! 🇵🇱W dniu wczorajszym odbył się pogrzeb 22 Bohaterów odnalezionych na Łączce przez Biuro Poszukiwań i Identyfikacji IPN. #NieZapomnijONas🎥 Materiał nagrany przez Marcina Czaplińskiego / PL1918. ▪ Rodziny zamordowanych otrzymywały od Generała Roberta Głąba biało-czerwone flagi Polski, które przykrywały trumny Ich krewnych.

Opublikowany przez Nie Zapomnij O Nas, Powstańcach Warszawskich Niedziela, 22 września 2019

By lepiej poznać historię kapitana NOW i AK przedstawiamy jego krótką biografię. Chętnych do głębszego zapoznania się z historią postaci która mogłaby zainspirować twórców filmowych odsyłamy do pracy naczelnika Kaczmarskiego.



Historia rodziny Mireckich wymaga upowszechnienia. Zachęcamy do zapoznania się z dziełem, który tworzy Fundacja Wczoraj i Jutro z Rzeszowa:

Racławice: Powstaje Centrum Edukacyjne im. Mireckich. Wesprzyj zbiórkę

https://zrzutka.pl/arczea

 

Biografia Adama Mireckiego

Urodził się 4 stycznia 1909 r. w Ulanowie w powiecie niżańskim. Po ukończeniu gimnazjum w Nisku został powołany w do służby wojskowej, którą odbył w latach 1932–1933 w szkole podchorążych piechoty rezerwy przy 17 pp. w Rzeszowie. Od 1934 r. do wybuchu wojny pełnił funkcję sekretarza gminy Stany w powiecie niskim. W latach trzydziestych wstąpił do Młodzieży Wszechpolskiej oraz działał w Stronnictwie Narodowym. We wrześniu 1939 r. został zmobilizowany i przydzielony do 3 pp. Legionów. Po rozbiciu jednostki przez Niemców powrócił do rodzinnego Niska. W listopadzie 1939 r. został aresztowany przez Niemców. Udało mu się jednakże zbiec z transportu do obozu jenieckiego i przedostać się do Warszawy, gdzie w lutym tego roku wstąpił do Narodowej Organizacji Wojskowej, w której pełnił różne wyższe funkcje. Był m.in. komendantem Okręgu Lubelskiego oraz Lwowskiego. Po scaleniu NOW z AK został jej członkiem i wszedł w skład Komendy Okręgu AK we Lwowie, obejmując stanowisko oficera organizacyjnego ds. partyzanckich. W tym okresie trzykrotnie aresztowany przez Niemców, zdołał się uwolnić. W grudniu 1943 r. po zatrzymaniu przez gestapo został osadzony w Gross-Rosen oraz innych obozach koncentracyjnych m.in. w Bergen-Belsen, gdzie przebywał do kwietnia 1945 r. (Zachęcamy do zapoznania się z historią próby odbicia Mireckiego z aresztu w Rozwadowie). Po powrocie do Polski został wkrótce aresztowany i w maju 1947 r. skazany za przynależność do Stronnictwa Narodowego. Po opuszczeniu więzienia w lipcu 1949 r. nawiązał kontakt z emigracyjnym ośrodkiem Stronnictwa. Ponownie został aresztowany w listopadzie 1950 r. i wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z 28 kwietnia 1952 r. skazany na czterokrotną karę śmierci. Wyrok został wykonany 24 października 1952 r. w więzieniu mokotowskim w Warszawie.