Odnaleziono schron z II wojny światowej

W Wierzbnej k. Jarosławia odkryto schron bojowy z czasów II wojny światowej. Był on częścią niemieckich umocnień na linii z radziecką „Linia Mołotowa”. 

Odkrycia dokonano podczas prac inwentaryzacyjnych zasobu turystyczno-krajobrazowego ziemi jarosławskiej.

Pracę w terenie prowadzą Andrzej Bajan i Marcin Warchoła, przewodnicy beskidzcy. Ich zadaniem jest dotarcie do wszystkich miejscowości powiatu oraz sporządzenie listy miejsc godnych uwagi ze względów turystycznych, krajoznawczych czy rekreacyjnych. Uzyskane dane będą pomocne w przygotowywaniu nowych materiałów promocyjnych Ziemi Jarosławskiej.

źr.: radio.rzeszow.pl, www.starostwo.jaroslaw.pl

Rekonstrukcja Blizna

GALERIA: Rekonstrukcja w Bliźnie

6 sierpnia 2017 roku obok Muzeum Bliznem odbyła się rekonstrukcja historyczna „Wrześniowa 1939”. Nieopodal Parku Muzeum Blizna rozbiły swoje namioty i dioramy grupy rekonstrukcyjne, które odgrywały role Niemców oraz Polaków.

Rekonstrukcja w Bliznem – niesamowite widowisko!

Mogliśmy między innymi zobaczyć niemiecki czołg czeskiej produkcji, który został zdobyty przez nazistów podczas zajęcia Czechosłowacji w 1938 roku razem z pokaźną ilością różnorakiego sprzętu wojskowego. W wydarzeniu brała też udział polska tankietka TKS jako wóz wsparcia. Rekonstrukcja była walką między Polakami a nacierającymi Niemcami. Realizmu całej potyczce dodawała wymiana ognia i ostrzał artyleryjski. Oddziały polskie po przegrupowaniu w okopach przeszły do kontrataku odrzucając Niemców, ale ci, przy wsparciu czołgu i artylerii, odparli natarcie polskie. Podczas intensywnego ostrzału żołnierze polscy schronili się w okopach. Po zakończeniu tego ataku nastąpiła krótka wymiana ognia, trwająca aż do wyczerpania amunicji przez polskich żołnierzy. Następnie odbyła się walka wręcz. Pod naciskiem i przewagą wroga, polscy żołnierze, którzy pozostali przy życiu, skapitulowali, a rannymi zajęły się Sanitariuszki które wykonały świetną pracę.

[ngg_images source=”galleries” display_type=”photocrati-nextgen_basic_thumbnails” override_thumbnail_settings=”0″ thumbnail_width=”240″ thumbnail_height=”160″ thumbnail_crop=”1″ images_per_page=”40″ number_of_columns=”3″ ajax_pagination=”0″ show_all_in_lightbox=”0″ use_imagebrowser_effect=”0″ show_slideshow_link=”1″ slideshow_link_text=”[Pokaz zdjęć]” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

Zdjęcia: Park Historyczny Blizna

Krok w przeszłość, czyli historia Pałacu Lubomirskich przed powstaniem PWSW…

Pałac Lubomirskich w Przemyślu (Bakończycach) kojarzony jest przez większość ludzi z siedzibą władz Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej. Studenci kojarzą go także z Instytutem Historii oraz Architektury wnętrz. A czym był i jak powstał zanim pojawiło się PWSW?

Otóż Pałac Lubomirskich powstawał w latach 1885-87, na polecenie księcia Hipolita Lubomirskiego, pierwszego właściciela majątku. Próby stworzenia budynku podjął się Maksymilian Nitsch. Pałacyk został wybudowany w stylu eklektyzmu, który charakteryzuje się łączeniem w jednej budowli części w sposób swobodny, często niezgodnych ze sobą. Pałac Lubomirskich łączy elementy neobarokowe, neogotyckie i neoromańskie.

Prace budowlane Pałacu trwały do roku 1887, lecz z powodu braku dostatecznych środków rezydencja nie została wewnątrz wykończona. Został on zaprojektowany na planie prostokąta z przylegającymi do niego ryzalitami i basztami, tarasem oraz wieżą z glorietą widokową. Miał dwie kondygnacje i około trzydziestu pomieszczeń.

Pałac i pobliskie oficyny otaczał siedmiohektarowy park z prostokątnym stawem z okrągłą wyspą. Nieopodal funkcjonował folwark nastawiony na hodowlę koni oraz browar.

Warto zaznaczyć, że większość budynków wokół Pałacu stała się siedzibami poszczególnych wydziałów PWSW, np.: spichlerz został przemianowany na bibliotekę.

Na mocy testamentu Hieronima Lubomirskiego po jego śmierci właścicielką Bakończyc stała się jego córka Karolina. W okresie I wojny światowej Bakończyce znalazły się w obrębie Twierdzy Przemyśl. Działania wojenne spowodowały pożar pałacu, w wyniku którego zniszczeniu uległ dach. Z powodu braku środków finansowych pałac nigdy nie został doprowadzony do stanu zgodnego z zamierzeniami właścicieli.

Po wybuchu II wojny światowej Bakończyce wraz z pałacem zajęły wojska radzieckie, a następnie wojska niemieckie. Karolina Lubomirska zmarła bezpotomnie w roku 1940 w Charzewicach. Ostatnim nominalnym właścicielem dóbr stał się Jerzy Ignacy Lubomirski, lecz nigdy nie objął ich w faktyczne posiadanie.

Obecnie, jak wiadomo, Pałac stanowi siedzibę Rektoratu PWSW, mieszczą się w nim także wydziały historii i architektury.

Mijając niemal codziennie Pałac nie uświadamia się zapewne jak wiele ważnych wydarzeń z przeszłości pamięta budynek. Przetrwał obie wojny światowe, pożar, a dziś zapamiętuje historię studentów.